सर्गः २९

In which Hanuman from the boughs tells of Dasaratha and Rama, exiled with wife and brother, robbed by Ravana, till Sita wonders.

Hanuman decides to speak sweetly — Hanuman praises Dasaratha Ikshvaku glory — Hanuman tells Rama exile with Sita Lakshmana — Hanuman tells Khara Dushana fall and Sita theft — Hanuman declares he found Sita — Sita sees Wind son like risen sun

एवं बहुविधां चिन्तां चिन्तयित्व महाकपिः।

संश्रवे मधुरं वाक्यं वैदेह्या व्याजहार ह॥ १

राजा दशरथो नाम रथकुञ्जरवाजिनाम्।

पुण्यशीलो महाकीर्तिरृजुरासीन्महायशाः।

चक्रवर्तिकुले जातः पुरंदरसमो बले॥ २

अहिंसारतिरक्षुद्रो घृणी सत्यपराक्रमः।

मुख्यश्चेक्ष्वाकुवंशस्य लक्ष्मीवाँल्लक्ष्मिवर्धनः॥ ३

पार्थिवव्यञ्जनैर्युक्तः पृथुश्रीः पार्थिवर्षभः।

पृथिव्यां चतुरन्तयां विश्रुतः सुखदः सुखी॥ ४

तस्य पुत्रः प्रियो ज्येष्ठस्ताराधिपनिभाननः।

रामो नाम विशेषज्ञः श्रेष्ठः सर्वधनुष्मताम्॥ ५

रक्षिता स्वस्य वृत्तस्य स्वजनस्यापि रक्षिता।

रक्षिता जीवलोकस्य धर्मस्य च परंतपः॥ ६

तस्य सत्याभिसंधस्य वृद्धस्य वचनात्पितुः।

सभार्यः सह च भ्रात्रा वीरः प्रव्रजितो वनम्॥ ७

तेन तत्र महारण्ये मृगयां परिधावता।

जनस्थानवधं श्रुत्वा हतौ च खरदूषणौ।

ततस्त्वमर्षापहृता जानकी रावणेन तु॥ ८

यथारूपां यथावर्णां यथालक्ष्मीं विनिश्चिताम्।

अश्रौषं राघवस्याहं सेयमासादिता मया॥ ९

विररामैवमुक्त्वासौ वाचं वानरपुंगवः।

जानकी चापि तच्छ्रुत्वा विस्मयं परमं गता॥ १०

ततः सा वक्रकेशान्ता सुकेशी केशसंवृतम्।

उन्नम्य वदनं भीरुः शिंशपावृक्षमैक्षत॥ ११

सा तिर्यगूर्ध्वं च तथाप्यधस्ता

न्निरीक्षमाणा तमचिन्त्य बुद्धिम्।

ददर्श पिङ्गाधिपतेरमात्यं

वातात्मजं सूर्यमिवोदयस्थम्॥ १२

इति श्रीरामायणे सुन्दरकाण्डे एकोनत्रिंशत्तमः सर्गः॥ २९

वाल्मीकिरामायणम् Baroda Critical Edition